Saturday, February 10, 2007
The rule of four

Anyone who wants to take up the tag is welcome to do so.


1. Grab the book closest to you.

2. Open to page 131, choose 3 sentences.

3. Post the text of 3 sentences on your blog.

4. Name of the book and the author.

5. Tag as many people as you want.



1. Somehow these rituals were then transmitted intact down to the present, profiting from that immunity to time and fortune which the university, like an ancient tar pit, confers on everything that unwittingly lumbers into it and dies.

2. I suspect Jonathan Edwards was never much for euphemisms or modern contexts.

3. The only thing mentioned less often than God in the lecture is hell.


"The rule of four" by Ian Caldwell and Dustin Thomason


 
posted by Janet at 10:28 AM ¤ Permalink ¤ 0 comments
Friday, February 9, 2007
Ο Πιτσιρίκος
Σήμερα όλως τυχαίως τράκαρα πλαγιομετωπικά με ένα blog. Θα μου πείτε, ε και; Κάθε μέρα βλέπουμε δεκάδες (για να μην πω εκατοντάδες), τα οποία ως επί το πλείστον μας αφήνουν παγερά αδιάφορους. Το πολύ - πολύ να διαβάσουμε το πρώτο post (κι αυτό όχι ολόκληρο) για να περάσει λίγο η ώρα και μέχρι να εξαντλήσουμε -ως γνήσιοι έλληνες- και το τελευταίο δευτερόλεπτο απ'την καθημερινή (και ολοήμερη) σιέστα, πριν το πάρουμε απόφαση

1) πως πρέπει να σηκωθούμε απ'την καρέκλα αν θέλουμε να μεταφέρουμε το πολύπαθο κορμί μας στη δουλειά
και κατά παράδοξο τρόπο
2) πως ΟΧΙ, η μπουγάδα δε γίνεται από μόνη της.

Αυτό όμως το blog δεν είναι σαν όλα τ'άλλα.Μέσα στον ατελείωτο κατάλογο των blog που σπανίως έχουν κάτι να πουν και σ'αυτό το συνεχώς βομβαρδιζόμενο χάος που ονομάζεται internet, ο φίλτατος Πιτσιρίκος (www.pitsirikos.blogspot.com) έχει πολλά να πει κι ακόμα περισσότερα να σε κάνει να σκεφτείς. Γιατί κακά τα ψέματα: Ποιο μέσο δίνει χώρο στη σκέψη και τη φαντασία μας να ανθίσει τη σήμερον ημέρα;Όλα μας πλασάρονται έτοιμα, με συντηρητικά, ψημένα σαν roast beef της κακιάς συμφοράς. (Μπλιαχ)
Μασαμπουκώνουμε, δίνουμε φιλοδώρημα και λέμε κι ευχαριστώ.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Ο Πιτσιρίκος είναι σαν όαση μες στη έρημο του σύγχρονου μυαλού μας. Οξυδερκής, με χιούμορ, καίριες τοποθετήσεις και ειλικρινή ματιά.
Αξίζει!
 
posted by Janet at 3:45 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments
Book review

First published in 1926, The murder of Roger Acroyd is one of the most ingenious novels of all times. It is close to perfection and if you choose to read it you are guaranteed to be blown away either you are a fan of the genre or not.
The book is narrated by Dr. James Sheppard, who assists the famous detective Hercule Poirot sort out clues and find the murderer of Roger Acroyd.
The structure is brilliant and stimulates the mind of the reader all the way through until the very last line. You will be stunned, startled, suspicious of every character and you most certainly will deserve a "Genius Award" if by any chance you happen to detect the murderer - which is highly unlikely even if you are a hardcore fan of mystery/detective novels.
The innovative twist ending will make you start from the beginning again to spot all the clues that were right under your nose - and there are many of them! Agatha Christie actually tells us who the murderer is, the information is there for us to simply read. But it's extremely difficult to see, even though it's not concealed and that is the very element of her amazing work that distinguishes her from all the other authors. It is trully superb work, a masterpiece without a doubt.
 
posted by Janet at 3:43 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments

Put the Big Red Button on your own blog or website!
 
posted by Janet at 3:42 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments
8 χρόνια φαγούρα
Και ξαφνικά ξυπνάς μίαν ωραίαν πρωίαν και λες "ωχ..."
Αλλά ένα ΩΧ μεγαλοπρεπές!

Δεν μου είχε συμβεί αυτό ποτέ. Ή για να είμαι ειλικρινής, δεν μου είχε συμβεί σε τέτοιο ΤΕΡΑΤΩΔΗ βαθμό. Να γίνουν κάποια πράγματα δηλαδή εντελώς απροσδόκητα και να χάσω όχι μόνο το μπούσουλα (ο οποίος για να είμαι ειλικρινής μου ήταν αχρείαστος) αλλά ΚΑΙ τ'αυγά ΚΑΙ τα πασχάλια.

1. Να μάθω πως ό,τι πίστευα αληθινό ήταν ψεύτικο.
2. Ό,τι θεωρούσα άσπρο ήταν στην πραγματικότητα φούξια, λαχανί, ιβουάρ (ή έστω μαύρο που είναι και διαχρονικό).
3. Ό,τι νόμιζα πως προστατεύω και κατ' επέκταση αντιπροσωπεύω ήταν ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό.
4. Ότι η βάση όλων των δεδομένων στον εγκέφαλό μου έχει προ πολλού ψηθεί (χωρίς την άδειά μου και σε λάθος θερμοκρασία).
5. Πως υπάρχουν άνθρωποι που αυτοαποκαλούνται ιδιοφυείς, αλλά φεύ! ζουν στον κόσμο της Ραπουνζέλ.
6. Πως τίποτα δεν γίνεται σωστά τη σήμερον ημέρα αν δεν χρησιμοποιήσεις εισαγώμενες τεχνικές εντυπωσιασμού.
7. Πως ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός (καλά, αυτό το'ξερα) και έρχομαι να προσθέσω : χρυσός - ξεχρυσός, μη σκοτίζεσαι, εσύ δεν θα τον δεις όσο σκληρά κι αν δουλέψεις.
8. Ότι έχω περάσει τα 8 τελευταία χρόνια της ζωής μου εν αναμονή του μεγάλου ονείρου και όσο περνάει ο καιρός τα εύκολα δυσκολεύουν χωρίς λογική εξήγηση.
9. Πως όλα αυτά τα "ελεγχόμενα αισθήματα" είναι σαν οδηγίες λειτουργίας φούρνου μικροκυμάτων.
10. Πως τίποτα, μα ΤΙΠΟΤΑ από αυτά που έδωσα δεν φάνηκε ποτέ ρηξικέλευθο, παρ' όλα αυτά με άφησαν να πιστεύω πως αν μη τι άλλο "δεν υπάρχει νερό να μας πνίξει, δεν υπάρχει φωτιά να μας κάψει"

.Μερικοί άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας (με προδιαγραφές αντίληψης Αινστάιν και βάλε) καλά θα κάνουν να συνειδητοποιήσουν πως κάποιοι άλλοι, αντιμετωπιζόμενοι ως έχοντες IQ ραδικιού, καταλαβαίνουν τα πάντα, ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται.

Και ο νοών νοήτω.
 
posted by Janet at 3:39 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments
.................
Πάντα θυμάμαι με συγκίνηση την παιδική μου ηλικία.

Τα τρυφερά μου χρόνια ήταν γεμάτα αγάπη.
Αγάπη και ασφάλεια.

Ανοίγω τα μάτια μου στο σήμερα και βλέπω αίμα.
Αίμα και θρήνους.

Δάσκαλος στην Κίνα αφού ξυλοκόπισε άγρια μαθήτρια, την πέταξε απ'το παράθυρο. Το κοριτσάκι βρήκε τραγικό θάνατο.

Άντρας μπούκαρε σε σχολείο στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ κι αφού έδιωξε δασκάλους και όλα τα αγόρια, αμπαρώθηκε με 12 μαθήτριες, εκ των οποίων πυροβόλησε τις 3 (σε μορφή εκτέλεσης παρακαλώ) κι ύστερα αυτοκτόνησε. 7 βρέθηκαν τραυματισμένες. Τα κοριτσάκια ήταν ηλικίας 6 - 12 ετών.

Αυτό ήταν το τρίτο περιστατικό πυροβολισμών με θύματα σε σχολεία των ΗΠΑ σε μία εβδομάδα. Δεν έχει νόημα να συνεχίσω τη λίστα. Είναι ατέλειωτη. Σε κοιτάει στα μάτια μέχρι να νιώσεις όλο το αίμα να αδειάζει απ'το κορμί σου. Μέχρι ο θρήνος να σκεπάσει τις αισθήσεις σαν αχλή.
Μέχρι...
 
posted by Janet at 3:38 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments
Έτσι για να χαλαρώνουμε
Ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες προς εξερεύνηση

www.dailyepisodes.com
Πολύ καλό site στο οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε on line επεισόδια από: The Simpsons, Futurama, South Park, Family Guy, American Dad. Απολαυστικότατο!

www.greek-movies.com
Αυτό κι αν είναι καλό site! Πολλές και καλές ελληνικές ταινίες για γέλιο μέχρι δακρύων, επεισόδια από παλιά αλλά και πρόσφατα ελληνικά σήριαλ (π.χ. τρεις χάριτες, απαράδεκτοι, στο παρά πέντε), all time classics όπως eurobasket '87, '89, '05, euro '04, mundobasket '06, eurovision '05 (καλά, όσο για αυτό το τελευταίο δε θα σκίσω και το μαγιό μου).

www.worldometers.info
Αξίζει να το επισκεφτείτε, γιατί καλό το γέλιο, αλλά να ερχόμαστε και σ'επαφή με την πραγματικότητα που και που. Κακό δεν κάνει, θα αναθεωρήσετε πολλά μετά απ' αυτό. (Έτσι για να ξεστραβωθούμε λίγο)

www.postsecret.blogspot.com
Δείτε μόνοι σας περί τίνος πρόκειται!

www.elusivepath.blogspot.com
Αν σας ενδιαφέρει η ποίηση, τότε πρέπει οπωσδήποτε ΤΩΡΑ να επισκεφτείτε αυτό το site. Η κοπέλα είναι σύγχρονη ποιήτρια και είναι παραπάνω από βέβαιο πως δεν θ'αργήσει να εκδόσει την πρώτη της συλλογή. Contemporary poetry με ειλικρινή ουσία, όχι σαν τα σκουπίδια του σήμερα που διαβάζουμε από αυτοαποκαλούμενους μεγάλους ποιητές.

"Όλοι μαζί κινούμε, συρφετός
γυρεύοντας ομοιοκαταληξία.
Μια τόσο ευγενικιά φιλοδοξία
έγινε της ζωής μας ο σκοπός.

Αλλάζουμε με ήχους και συλλαβές
τα αισθήματα στη χάρτινη καρδιά μας,
δημοσιεύουμε τα ποιήματά μας
για να τιτλοφορούμεθα ποιητές"

που έλεγε κι ο αείμνηστος ο Καρυωτάκης.

Αυτά για τώρα :)
 
posted by Janet at 3:35 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments
Η αβάσταχτη βαρεμάρα του είναι

-Πάμε καμιά βόλτα;
-Τι να σου πω τώρα, δεν ξέρω. Μπα, άσε θα μείνω μέσα.
-Πάλι; Αυτή είναι η 39715362712η μέρα στη σειρά που κάθεσαι και κοιτάς το ταβάνι. Όι άνθρωποι θα σε θυμούνται μόνο απ'τη μεγαλοπρέπεια του σχήματος που άφησε ο -χαριτωμένος κατά τα άλλα- πωπός σου στην επιφάνεια του καναπέ.
- Ε;
Δεν ξέρω αν ομιλώ την κινεζική, αλλά τώρα τελευταία υπάρχει μια δυσκολία στην επικοινωνία μου με φίλους και γνωστούς. Και ναι, το γνωρίζω ότι ο σφυριγμένος το μαθαίνει πάντα τελευταίος (πως έχει σφυρίξει), αλλά εγώ είμαι απόλυτα λογική και σαφής.
Διακρίνω μια βαρεμάρα σχεδόν σ'όσους γνωρίζω και αναρωτιέμαι: Είναι γενικό το φαινόμενο; Μήπως είναι κάτι σαν ιός που θα κάνει τον κύκλο του και θεού θέλοντος (όπως επίσης και καιρού επιτρέποντος) θα περάσει;
Ίσως φταίει αυτή η μανία που με καταδιώκει από παιδί. Να βγω απ'το σπίτι! Να δω το φως του ήλιου! Να χαρώ τις μυρωδιές της ζωής! Δε μπορώ να κλείνομαι σε τέσσερις τοίχους. Αισθάνομαι σαν αγρίμι στο κλουβί, έτοιμο να κατασπαράξει τον πρώτο ταλαίπωρο θηριοδαμαστή που θα έχει την ευγενή καλοσύνη να με ταΐσει.
-Siba, που να στα λέω! Για lunch είχα τον κυρ-Γιάννη σήμερα. Delicious!
Και η ζωή συνεχίζεται.
 
posted by Janet at 3:31 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments
Εν αρχή ην ο λόγος
Μετά από μια περίοδο που έμοιαζε με αιωνιότητα, κατάφερα να έχω πρόσβαση στο πολυαγαπημένο μου internet. ΑΑΑΑΑ! Οποία ικανοποίησις! Οποία ευφορία!
Με τον παγκόσμιο ιστό είχα εξ απ' ανέκαθεν ερωτική σχέση. Ή μάλλον σχέση αγάπης - μίσους. Άλλοι είναι παιδιά των λουλουδιών, εμένα η μαμά μου μ'έκανε παιδί των άκρων.

-Ρε μανούλα, τίποτα σε λογική, σε νοημοσύνη, σε τρέλα, τελωσπάντων κατιτίς, έτσι για να περνάω απαρατήρητη κι εγώ;
-Όχι, εσύ θα είσαι ή του ύψους ή του βάθους. Εγώ σ'έφτιαξα, σε κάνω ό,τι θέλω.

Αιώνια καταδικασμένη να μεμψιμοιρώ λοιπόν. Να μεμψιμοιρώ, αλλά και να χαίρομαι. Τώρα θα μου πεις, ταυτόχρονα γίνεται; Γίνεται, γίνεται. Μια ελληνική ταινία να δεις, το'πιασες το νόημα.
Να'μαι λοιπόν πάλι εδώ στα λημέρια τα γνωστά.
Να καταγράφω την καθημερινή τρέλα που βιώνουμε όντας περιπλανώμενοι σ'έναν ατέλειωτο ιστό που παγιδεύει αλλά συνάμα λυτρώνει.
Που περιθωριοποιεί αλλά και αποκαλύπτεται.
Που κλαίει και γελά.
 
posted by Janet at 3:28 PM ¤ Permalink ¤ 0 comments